BREDA - Wat ontstaat er wanneer een animator haar grootste angst tot leven wekt, een kunstenaar kleur laat bewegen met zeefdruk en glas, en een schilder herinneringen aan paarden vangt in gelaagde doeken? Van 19 tot en met 22 maart tonen drie jonge CLIB-T makers hun eindexpositie in projectruimte NEXT van het Stedelijk Museum Breda.

De tentoonstelling markeert de afronding van hun ontwikkeltraject en omvat naast nieuw werk ook een zelf geregisseerde mini-documentaire. De makers namen niet alleen de artistieke productie, maar ook de inrichting en positionering van de expositie zelf ter hand. Daarmee biedt de presentatie een inkijk in hun proces van experiment, samenwerking en professionele groei.

De expositie is gratis toegankelijk in projectruimte NEXT (Boschstraat 22, 4811 GH Breda). Openingstijden: donderdag en vrijdag van 11:00 tot 17:00 uur, zaterdag en zondag van 10:00 tot 17:00 uur.

Feestelijke opening

De feestelijke opening vindt plaats op:

Donderdag 19 maart | inloop 14:30 uur, opening 15.00 – 16:30 uur
Projectruimte NEXT, Stedelijk Museum Breda

Pers, culturele instellingen en professionals zijn van harte welkom hierbij aanwezig te zijn.

Ontwikkeling als kern van CLIB-T

Binnen CLIB-T krijgen jonge makers ruimte om hun artistieke signatuur te verdiepen, hun werkwijze te analyseren en nieuwe materialen en samenwerkingen aan te gaan.

Niet alleen het maken van nieuw werk, maar ook het professioneel positioneren ervan staat centraal. Het inrichten, voorbereiden en promoten van deze tentoonstelling is daarom integraal onderdeel van het leertraject.

De presentatie in een gerenommeerde instelling als het Stedelijk Museum Breda biedt de makers een belangrijke stap in hun professionele ontwikkeling: een context waarin zij hun werk tonen aan publiek, pers en kunstprofessionals.

Meer dan een tentoonstelling: zicht op het maakproces

De expositie opent met een mini-documentaire waarin persoonlijke portretten van de drie makers worden getoond. In deze film vertellen zij over hun achtergrond, drijfveren en artistieke zoektocht.

Bijzonder is dat de makers deze film zelf hebben geregisseerd, in samenwerking met een door henzelf gekozen filmmaker. Ook dit proces: het zoeken van een samenwerkingspartner, het formuleren van hun verhaal en het maken van artistieke keuzes maakt onderdeel uit van het CLIB-T traject.

De film (of fragmenten daaruit) is beschikbaar voor geïnteresseerde media.

De makers

Emma Dorren, Animatie als koortsdroom

Stop motion animator Emma Dorren laat in haar werk absurde droomwerelden tot leven komen. Rauwe karakters, schurende beelden en donkere humor vormen haar signatuur.

Voor deze expositie zocht zij samenwerking met internationale animatoren die zij ontmoette op een animatiefestival. Binnen CLIB-T onderzocht zij haar werkwijze en experimenteerde zij intensief met het bouwen van stop motion poppen en nieuwe materialen.

In haar nieuwe animatie Phobia vertaalt zij haar spinnenangst naar een visuele koortsdroom. Door haar angst fysiek te maken en andere animatoren te vragen hun eigen interpretatie van extreme gevoelens toe te voegen, ontstond een geanimeerde chaos van ongemak en confrontatie.

Indi Theeuwes, Kleur als ruimte voor vertraging

Het grafische werk van Indi Theeuwes kent een persoonlijke oorsprong. Na een auto-ongeluk bracht zij als kind veel tijd door in ziekenhuizen. De kille kleurwerelden van wachtkamers vormden het startpunt van haar onderzoek: hoe kan kleur in samenspel met bestaande elementen in de omgeving, zoals zonlicht, de ruimte aangenamer maken?

In haar afstudeerwerk Moving Moods, te zien in en aan de voorzijde van het museum, werkt zij met gekleurd glas en transparante lagen die door invallend licht steeds veranderende kleurvelden creëren. Bezoekers worden letterlijk onderdeel van het werk wanneer zij in het kleurveld stappen.

Binnen CLIB-T experimenteerde zij met perspectief, zeefdruk op museumglas, uiteenlopende inkten en samenwerkingen met ambachtsmensen waaronder een lijstenmaker met wie zij nieuwe presentatiemogelijkheden onderzocht. Deze werkwijze komt samen in de serie Mini-Moods, een doorlopend project, en resulteert voor het eerst in werk op groter formaat.

Luca Fay van de Laar, Herinnering, kudde en verbondenheid

In het werk van Luca Fay van de Laar komen persoonlijke ervaringen samen met universele thema’s als rust, verbondenheid en erkenning. Als kind vond zij op moeilijke momenten in haar herinneringen aan paarden een gevoel van veiligheid en houvast.

Voor haar project Validation werkte zij vanuit sessies bij een paardencoach, waarbij zij plaatsnam in de kudde en de reacties van de paarden observeerde. Deze ervaringen vertaalt zij naar schilderijen waarin intuïtief terugkerende vormen, twee afgeronde driehoeken die samen een zandlopervorm creëren, verbinding en scheiding tegelijk verbeelden.

Daarnaast toont zij monumentale papier-maché paarden, gemaakt in samenwerking met Emma Dijksterhuis. Voor deze expositie werd een nieuw, fantasierijk paard toegevoegd, waarmee zij voor het eerst op grote schaal ruimtelijk werkt.